Stałemu rozwojowi cywilizacyjnemu nieuchronnie towarzyszy coraz częstsze występowanie wcześniej nieznanych lub rzadko występujących negatywnych zjawisk zdrowotnych. Zmiana dziennej aktywności i jej form w kierunku siedzącego trybu życia i pracy połączonego z brakiem ruchu i nadmiarem łatwo dostępnego, wysoko przetworzonego pożywienia wpływają na powstawanie chorób cywilizacyjnych, a w szczególności na rozwój otyłości. Otyłość definiowana jest przez WHO jako patologiczne lub nadmierne gromadzenie tkanki tłuszczowej, które może prowadzić do niekorzystnych skutków zdrowotnych. Powszechnie przyjętą i najczęściej stosowaną miarą zawartości tkanki tłuszczowej jest wskaźnik masy ciała BMI.

Przy użyciu wskaźnika BMI masę ciała dorosłej osoby można opisać jako:

Nadwaga 25 -29,9 kg/m

Otyłość I stopnia 30 -34,9 kg/m

Otyłość II stopnia 35 -39,9 kg/m

Otyłość patologiczna > 40 kg/m

Otyłość patologiczna olbrzymia ≥ 50 kg/m.

Zgodnie z najnowszymi danymi liczba otyłych osób na świecie w ciągu ostatnich trzydziestu lat podwoiła się, osiągając rozmiary pandemii obejmującej około 500 milionów osób, co stanowi 11% dorosłej populacji. Według danych Głównego Urzędu Statystycznego z 2009 roku, w Polsce otyłość rozpoznano u 17% mężczyzn i u 15% kobiet. Ponadto, w ciągu 13 lat objętych analizą, dynamika wzrostu liczby osób otyłych wśród mężczyzn była znacznie wyższa i spowodowała niemalże podwojenie ich odsetka. Według ekspertów WHO 65% ludzi mieszka w krajach, w których nadwaga i otyłość zabijają więcej ludzi niż głód. Co najważniejsze, otyłość należy do chorób, którym można zapobiegać. Zarówno nieskuteczność w zapobieganiu otyłości, jak i odsetek osób otyłych wymuszają poszukiwanie skuteczniejszych metod leczenia otyłości. Skuteczność proponowanych metod, ich rzeczywista wartość i bezpieczeństwo są co najmniej kontrowersyjne. Większość osób otyłych przynajmniej raz w życiu podejmowała próbę odchudzani, a przez zmniejszenie ilości spożywanego pokarmu. Najczęściej próby te kończyły się niepowodzeniem lub powrotem do wyjściowej masy ciała w ciągu kilkunastu miesięcy od zakończenia diety (tzw. efekt jo-jo)

Zgodnie z zaleceniami Amerykańskiego Towarzystwa Chirurgów Endoskopowych i Przewodu Pokarmowego (Society of American Gastrointestinal and Endoscopic Surgeons – SAGES) i Europejskiego Towarzystwa Chirurgii Endoskopowej (European Association for Endoscopic Surgery -EAES) powstałymi na podstawie zaleceń Narodowego Instytutu Zdrowia Stanów Zjednoczonych (National Institute of Health -NIH) wskazaniem do chirurgicznego leczenia otyłości jest BMI > 40 kg/m2 lub BMI > 35kg/m, któremu towarzyszy co najmniej jedna z następujących chorób: nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, astma, choroba niedokrwienna serca, bezdech senny, choroba zwyrodnieniowa stawów, choroby tarczycy i depresja. Wymienione wartości BMI dotyczą aktualnego wskaźnika lub udokumentowanego w przeszłości i należy podkreślić, że:

– utrata masy ciała na skutek intensywnego leczenia przed operacją (pacjenci, u których BMI okazał się niższy niż wartość wymagana do operacji) nie jest przeciwwskazaniem do planowanej operacji bariatrycznej

– operacja jest wskazana u chorych, którzy zaczęli ponownie tyć po znacznym ubytku masy ciała w wyniku leczenia zachowawczego

Należy rozważyć również wykonanie zabiegu chirurgicznego u pacjentów, u których mimo leczenia zachowawczego nie uzyskuje się redukcji masy ciała lub ma ona charakter nietrwały. Kandydatami do operacji bariatrycznej są także pacjenci z I/II* otyłości, u który choroba ma znamienny wpływ na ograniczenia w życiu codziennym i bezpośredni związek z zaburzeniami natury depresyjnej.

Potencjalni kandydaci do operacji powinni spełniać także dodatkowe kryteria, takie jak wysoka motywacja z kilkoma nieudanymi próbami odchudzania za pomocą modyfikacji stylu życia i diety, zrozumienie na czym polega leczenie i brak zaburzeń psychicznych. Polskie zalecenia, opublikowane w 2009 roku przez komisję ekspertów Sekcji Chirurgii Bariatrycznej i Metabolicznej Towarzystwa Chirurgów Polskich oparto na wytycznych EAES z niewielkimi uzupełnieniami uwzględniającymi zalecenia światowej Bariatryczno – Naukowej Grupy Badawczej BSCG (Bariatric Scientific Collaborative Group).

W Klinice Chirurgii Mazan operacje z zakresu chirurgii bariatrycznej i metabolicznej są wykonywane po uprzedniej kwalifikacji pacjent obejmującej wykonanie zaleconych badań dodatkowych i niezbędnych konsultacji medycznych.

Badania laboratoryjne i obrazowe, chorzy kwalifikowani do leczenia operacyjnego powinni mieć wykonany zestaw badań przedoperacyjnych, takich jak:

Badania biochemiczne:

  • morfologia krwi,

  • glukoza,

  • kreatynina,

  • jonogram (Na, K, Ca)

  • APTT,

  • INR,

  • mocz,

  • grupa krwi,

  • antygen HBs,

  • przeciwciała anty HCV,

  • bilirubina całkowita,

  • aminotransferaza asparaginianowa,

  • aminotransferaza alaninowa,

  • fosfataza alkaliczna,

  • fibrynogen,

  • cholesterol całkowity, LDL, HDL, trójglicerydy

  • białko całkowite,

  • poziom żelaza,

  • profil hormonalny (TSH, fT4) i lipidowy we krwi,

Badania dodatkowe:

  • EKG,

  • rtg klatki piersiowej,

  • gastroskopia

  • usg jamy brzusznej,

  • usg Doppler naczyń kończyn dolnych,

  • spirometria,

  • UKG – „echo serca”,

 Konsultacje:

  • anestozjologiczna

  • psychologiczna

  • dietetyczna

Konsultacje warunkowe:

  • pulmonologiczna,

  • laryngologiczna,

  • kardiologiczna,

  • ginekologiczna

Przygotowanie organizmu, higiena

Na kilka dni przed operacją wskazane są dokładne kąpiele całego ciała ze środkiem antybakteryjnym. Gdy operacje będzie przez miejsce owłosione (brzuch, podbrzusze) nie należy golić owłosienia – zostanie to wykonane przed samym zabiegiem. Do Szpitala należy zabrać wszystkie aktualne wyniki laboratoryjne, wypisy z poprzednich pobytów szpitalnych oraz konsultacje specjalistów.

Konsultacja anestezjologiczna

Zgodnie z przepisami przy operacji planowanej wymagana jest konsultacja z anestezjologiem. W trakcie tego badania należy przedstawić dokumentację medyczną dotyczącą aktualnych oraz przebytych chorób oraz wyniki laboratoryjne i konsultacje specjalistyczne. Anestezjolog ocenia bezpieczeństwo znieczulenia i kwalifikuje pacjenta do zabiegu.

Redukcja wagi przed operacją

Przed operacją warto schudnąć co najmniej kilka kg. Chudnięcie ma być poprzez dietę, ale też codziennie ćwiczenia fizyczne. Poprawi się wówczas stan organizmu, po operacji szybsze jest zdrowienie. Ważna jest likwidacja powiększenia (stłuszczenie) wątroby.

 Postępowanie okołooperacyjne

1. Pacjent jest przyjmowany na Oddział w dzień operacje i kwalifikowany anestezjologicznie.
2. W dzień przyjęcia pacjent nie spożywa posiłków

3. Zaleca się 7 dni przed przyjęciem do Kliniki wprowadzenie diety płynno-białkowej (odżywki Cubitan 3xdz.)

4. Termin operacji kobiet nie powinien być zaplanowany w czasie menstruacji.

5. Pacjent przystępujący do zabiegu powinien być całkowicie zdrowy. Wszelkie niepokojące objawy infekcji, np. kaszel, katar, temperatura czy nawet złe samopoczucie powinny być zgłoszone przed zabiegiem lekarzowi.

Należy pamiętać o poinformowaniu lekarza o zmianach w stanie zdrowie, jakie zaszły od ostatniej rozmowy przed przyjęciem do szpitala.

6. Na 2 tygodnie przed zabiegiem nie wolno przyjmować leków rozrzedzających krew, tj. aspiryny i innych zawierających ją (Polopiryna, Acard, Polocard, Cholinex, Etopiryna, Alka–Seltzer, Alka-Prim, Acesan, Asaltec, Xalerto).

7. Na 48 godzin przed operacją nie wolno palić papierosów.

8. Przed wykonaniem jakiegokolwiek znieczulenia i zabiegu operacyjnego, ważne jest, aby pacjent był na czczo. Oznacza to, że nie wolno spożywać pokarmów oraz czystych płynów (woda, herbata, sok jabłkowy).

9. Ponieważ do niektórych rodzajów zabiegów operacyjnych konieczne są dłuższe okresy głodzenia, należy również zapytać chirurga o dopuszczalny czas ostatniego posiłku. Niezastosowanie się do tych zaleceń może skutkować tzw. zachłyśnięciem się, tj. aspiracją treści pokarmowej i kwaśnego soku żołądkowego do płuc, co stanowi zagrożenie dla życia i może skończyć się śmiercią pacjenta.

10. Biżuteria, makijaż, protezy. Ze względów bezpieczeństwa zalecane jest, aby jadąc na blok operacyjny nie mieć na sobie żadnej biżuterii, zegarka, obrączki, kolczyków, okularów, łańcuszków itp. Dotyczy to w szczególności ozdób w jamie ustnej np. kolczyków w języku, które mogłyby przemieścić się do dróg oddechowych i spowodować zagrożenie życia. Wskazane jest również zdjęcie protez zębowych i szkieł kontaktowych. W wyjątkowych sytuacjach, w przypadku znieczuleń przewodowych oraz po uzgodnieniu z lekarzem – jest możliwość odstępstwa od powyższych zasad. Osoby niedosłyszące mogą pozostawić sobie aparat słuchowy, co ułatwi kontakt z personelem bloku operacyjnego. Prosimy również, aby w dniu zabiegu nie malować paznokci, nie robić makijażu i nie nakładać na twarz żadnego kremu – utrudnia to odczyt z urządzeń monitorujących oraz umocowanie rurki intubacyjnej.

11. Pacjent, który przygotowuje się do zabiegu operacyjnego, powinien mieć świadomość, że czystość skóry, pępka, stan uzębienia czy obecność innych, tak zwanych ognisk zakażenia, ma duże znaczenie i przekłada się na możliwość wystąpienia infekcji po zabiegu operacyjnym. Dlatego też zawsze przed zabiegiem operacyjnym należy przyjść po kąpieli całego ciała.

12. Należy zabrać:

  • przybory toaletowe (szczotkę i gumkę do włosów w przypadku pań)

  • obuwie zmienne

  • piżamę (najlepiej dwuczęściową, góra rozpinana)

  • czystą bieliznę zmienną, luźne ubranie- łatwe do założenia na opatrunek

  • dowód osobisty

  • oryginały wyników badań

13. Po zabiegu operacyjnym pacjent w ciągu 48 godzin nie może prowadzić pojazdów mechanicznych ani wykonywać czynności precyzyjnych. Niedopuszczalne jest w tym czasie spożywanie napojów alkoholowych. Zabrania się używania leków tj. aspiryna i jej pochodne oraz spożywania napojów podnoszących ciśnienie krwi, tj. kawa, mocna herbata, coca cola, red bull i podobne.

Podstawową metodą leczenia otyłości jest leczenie zachowawcze (dieta, i zwiększona aktywność fizyczna), ale jej skuteczność oceniana jest na 5% (odległe wyniki leczenia zachowawczego otyłości). Wyniki odległe po wykonaniu operacji bariatrycznej kształtują się na poziomie 80-85 % skuteczności, co wydaje się mieć absolutnie decydujące znaczenie w wyborze efektywnej metody leczenia tej choroby.

Chirurgia otyłości jest obecnie dobrze poznaną specjalnością medyczną, ale zabiegi powinny być przeprowadzane przez wyspecjalizowanych w tej dziedzinie chirurgów bariatrów. Klinika Chirurgii Mazan spełnia ten warunek. Jednostka, jak i personel posiadają liczne krajowe i zagraniczne certyfikaty w tej dziedzinie. Ryzyko takiej operacji w Naszej Klinice jest niewielkie, a prawdopodobieństwo stałej utraty wagi bardzo duże.

Mankietowa (rękawowa) resekcja żołądka (ang. Sleeve Gastrectomy – SG)

Laparoskopowa mankietowa resekcja żołądka (znana także jako rękawowa resekcja żołądka) jest obecnie najczęściej wykonywanym zabiegiem bariatrycznym na świecie. W dużym skrócie operacja polega na usunięciu 75% żołądka wytwarzając wąski „rękaw” nowego żołądka o pojemności zmniejszonej o 90%. Wycięte zostaje niemal 4/5 żołądka z pozostawieniem mankietu wzdłuż krzywizny małej wraz z częścią przedodźwiernikową. Wycięcie znacznej części żołądka wraz z dnem powoduje zmniejszenie wydzielania greliny, a co za tym idzie – obniżenie uczucia głodu. Oprócz zmniejszenia objętości żołądka, przyspiesza się również przechodzenie pokarmu do dalszych części przewodu pokarmowego i zmienia się wydzielanie hormonów uczestniczących w regulacji mechanizmu głód-sytość. Rezultatem zabiegu jest redukcja masy ciała średnio o 60-66% nadwagi. Jest to operacja, która może być wykonana jako jedyna procedura, ale także można ją wykorzystać jako pierwszy etap leczenia u osób z BMI >50 kg/m2 . W kolejnym etapie można wykonać operacje ominięcia żołądkowo-jelitowego lub wyłączenia żółciowo-trzustkowego.

Wyłączenie żołądkowe Gastric Bypass Mini Gastric Bypas

Operacje wyłączenia żołądkowego są stosowane z powodzeniem od ponad 30 lat. Polega na wytworzeniu z części żołądka małego zbiornika, do którego doszywa się jelito cienkie. W rezultacie pokarm przechodzi jedynie przez przełyk, niewielki zbiornik żołądka oraz dalszy odcinek jelita cienkiego omijając większą część żołądka, dwunastnicę i pierwsze część – w zależności od metody 150-250cm -jelita cienkiego. Efektem zabiegu jest redukcja masy ciała o około 70% nadwagi.

Źródło: http://dieta.mp.pl/odchudzanie/leczeniechirurgiczne/show.html?id=63454

Obecnie istnieją dwie możliwości wykonania operacji wyłączenia żołądkowego:

  • Roux-en-Y Gastric Bypass (RYGBP) – klasyczna metoda wymagająca wytworzenia dwóch zespoleń na przewodzie pokarmowym.

  • Mini Gastric Bypass (MGB) – metoda uproszczona wymagająca wytworzenia jednego zespolenia jelitowo żołądkowego. Szeroko stosowana od kilku lat, o skuteczności porównywalnej do metody klasycznej.

Plikacja żołądka (Gastric Plication)

Jest stosunkowo nową procedurą i dlatego jest nadal uważana za „metodę eksperymentalną”. Wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym metodą laparoskopowe. Jest zabiegiem mającym na celu zmniejszenie rozmiarów żołądka poprzez zagłębienie dna i krzywizny większej do wnętrza żołądka. Za pomocą szwów zmniejsza się w sposób znaczący objętość żołądka poprzez jego plikację – obszycie żołądka wzdłuż jego zewnętrznej krzywizny. U pacjentów po zabiegu następuje redukcja pojemności żołądka o około 60-80%. Zabieg umożliwia ograniczenie ilości spożywanych pokarmów oraz skuteczne zmniejszenie masy ciała. Zaletą jest to, że jest odwracalna procedura, jako że nie wymaga usunięcia części żołądka.

W naszej klinice leczymy również pacjentów mających mniejsze problemy z utrzymaniem prawidłowej wagi ciała oraz pacjentów z otyłością chorobliwą. Prowadzimy terapię dla dzieci i dorosłych. Informacje na ten temat znajdą Państwo na stronie Dietetyka >

Po zakończonym leczeniu, pacjenci mogą skorzystać z pomocy w zakresie chirurgii plastycznej (plastyki powłok brzucha, ud, liposukcje).

 

ZAPYTAJ O ZABIEG