Leczenie przepukliny

Objawy wystąpienia przepukliny, niezależnie od miejsca występowania:

• w miejscu wystąpienia przepukliny pojawia się miękki guz, uwypuklenie
• pieczenie, uczucie „ciągnięcia”
• ból – pojawia się w momencie napinania mięśni, dźwigania, kaszlu, wypróżniania, może promieniować na inne okolice ciała.

Miękki guzek w początkowej fazie można odprowadzić do jamy brzusznej, daje się z łatwością poruszać. Objawy nawet w początkowej fazie powinny skłonić pacjenta do wizyty u specjalisty, poza dolegliwościami bólowymi nieleczona przepuklina może prowadzić do tzw. uwięźnięcia przepukliny. W przypadku uwięźnięcia konieczny jest zabieg operacyjny w trybie pilnym, przeprowadzany zwykle podczas ostrego dyżuru chirurgicznego. W konsekwencji może dojść do zaburzenia procesu przechodzenia treści jelitowej i jego ukrwienia, a to skutkować może martwicą jelita. Ryzyko powikłań po takim zabiegu jest większe niż po zabiegu przeprowadzanym w trybie planowym, po odpowiednim przygotowaniu chorego. Nie istnieje zachowawcze leczenie przepuklin. Można jedynie stosować pewne metody zapobiegające wystąpieniu powikłań.

Jest to schorzenie przewodu pokarmowego, które prowadzi do przemieszczenia się części żołądka do klatki piersiowej, czyli nieprawidłowe funkcjonowanie przepony. Najczęściej spotyka osoby otyłe, palaczy, osoby starsze, kobiety w trakcie ciąży i porodu. Dźwiganie ciężkich przedmiotów, długotrwałe zaparcia, wymioty, a nawet długotrwały stres może być czynnikiem sprzyjającym powstaniu schorzenia.

Chorobą refluksową nazywane jest patologiczne zarzucanie kwaśnej treści żołądkowej lub niekwaśnej treści dwunastniczej do przełyku dające objawy i/lub zmiany zapalne w przełyku. Przyczyną choroby jest zbyt częste, przejściowe zmniejszenie napięcia dolnego zwieracza przełyku. U części chorych wraz z chorobą refluksową przełyku współistnieje przepuklina wślizgowa rozworu przełykowego. Zwrotne cofanie się treści żołądkowej i/lub treści dwunastniczej może być spowodowane nieodpowiednią dietą, hormonami, niektórymi lekami, nieprawidłowościami anatomicznymi lub w różnych stanach po operacji. Najczęstsze objawy to zgaga, zwracanie pokarmów, częste odbijania, utrudnione połykanie. Leczenie operacyjne stosuje się u pacjentów, u których leczenie farmakologiczne jest nieskuteczne, występują objawy ze strony płuc i krtani, lub istnieje duże ryzyko rozwoju poważnych powikłań. Podstawowym założeniem operacji antyrefluksowych jest poprawienie czynności i przywrócenie wydolności dolnego zwieracza przełyku. Operacje polegają na wytworzeniu mankietu z dna żołądka wokół brzusznej części przełyku (fundoplikacja) oraz stabilizacji połączenia przełyku z żołądkiem poniżej przepony. Operacje wykonuje się metodą laparoskopową. Nie leczona choroba refluksowa powoduje zapalenie przełyku, konsekwencją, którego jest krwawienie, owrzodzenie, zwężenie i skrócenie przełyku. Pomimo systematycznego przyjmowania leków może dojść do nasilania objawów. Terapia farmakologiczna nie ma charakteru leczenia przyczynowego, a jedynie objawowego. Rezygnacja z operacji niesie za sobą ryzyko rozwoju raka gruczołowego w zmienionym chorobowo przełyku.